Over opvoeden en overleven

Kinderen,
met hart en ziel hou je van ze,
met huid en haar kan je ze soms wel pvreten,
door merg en been gaat je hun pijn en
van top tot teen ben je aan ze verknocht.

Kinderen,
met hart en ziel zijn ze, watje ook doet, loyaal aan jou,
met huid en haar zijn ze aan jouw buien overgeleverd,
door merg en been snijdt jouw boze stem,
van top tot teen zijn ze gevangen in jouw 'huis'.



Hoe kan ik me voorbereiden op het krijgen van een kind?
Wat moet ik weten over de ontwikkeling en de behoeften van kinderen?
Hoe ga ik om met een dwarse peuter of onzekere puber?
Hoe voorkom ik dat ik dezelfde fouten maak als mijn ouders?

Het hart van de boodschap van dit boek is dat kinderen geen kant op kunnen, niet echt. Of beter gezegd, als je het over kleine kinderen hebt: echt niet. En kleine kinderen zijn altijd onschuldig. Wat er ook gebeurt, wat ze ook doen, hen treft geen blaam voor hoe er met ze wordt omgegaan.
Kinderen zijn volledig overgeleverd aan hun ouders, helemaal als ze nog klein zijn.
Als ze niet krijgen wat ze nodig hebben kunnen ze daar niets aan doen:
Ze kunnen zich niet aansluiten bij een politieke partij of aankloppen bij een andere instantie die voor hun belangen opkomt.
Ze kunnen niet weg door te verhuizen naar de buren.
Ze kunnen hun ouders niet veranderen.
Ze kunnen zelf geen verbetering aanbrengen in de situatie door in hun eigen behoeften te voorzien.
En bovendien hebben kinderen geen tijdsperspectief. Een kind ervaart de situatie dus als oneindig: Zoals het nu is, zo zal het altijd zijn.

Kinderen, vooral jonge kinderen, zijn volledig afhankelijk van en overgeleverd aan ons. Afhankelijk van de verzorging die wij ze geven. Afhankelijk van de warmte, liefde, steun en troost die wij kunnen geven als ze die nodig hebben. Onze beslissingen bepalen hun leven. Als wij vinden dat kant-en-klaarmaaltijden goed genoeg zijn, dan is dat wat zij eten. Als wij vinden dat ze zich niet moeten aanstellen, dan blijven zij alleen met hun angsten. Als wij vinden dat een pak voor de billen pedagogisch nut heeft, dan krijgen zij die klap. Als wij denken dat laten huilen voorkomt dat we onze baby verwennen, dan huilt zij alleen in haar wiegje.

Opvoeden valt veel ouders zwaarder dan verwacht. In dit boek biedt Ingeborg Bosch een schat aan informatie, maar ook concrete handvatten die ons helpen bij het begeleiden van kinderen op weg naar volwassen-heid. Op zo'n manier dat we niet alleen zelf steeds evenwichtiger worden, maar vooral ook (onze) kinderen een goede start kunnen geven.